ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Το Διοικητικό Δίκαιο, είναι το σύστημα των κανόνων βάσει των οποίων ρυθμίζονται η οργάνωση και η λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, δηλαδή του συνόλου των δημοσίων υπηρεσιών του κράτους και των νομικών προσώπων εκείνων που διακρίνονται ως φορείς άσκησης δημοσίας εξουσίας, καθώς και τις σχέσεις αυτών προς τους πολίτες και τα διοικητικά όργανα.
Ωσαύτως θέματα που αφορούν τη διάρθρωση, το προσωπικό, την περιουσία, ή αναφέρονται στο διοικητικό και δικαστικό έλεγχο και στις εκδιδόμενες υπό των παραπάνω υπηρεσιών και νομικών προσώπων 
διοικητικές πράξεις, όπως και στη διαμόρφωση των σχέσεων προς τρίτους, και ακόμη στη κατ΄ αρμοδιότητα έκταση που δρουν αυτές, διέπονται από το Διοικητικό Δίκαιο που ουσιαστικά αποτελεί τον πιο ζωτικό κοινωνικό κλάδο του Συνταγματικού Δικαίου.

Βασικά το Διοικ. Δίκαιο διακρίνεται στο "Γενικό Διοικητικό Δίκαιο", ή "Γενικό Μέρος" όπως συνηθίζεται να λέγεται και στο "Ειδικό Διοικητικό Δίκαιο" κλάδοι του οποίου είναι το Αστυνομικό Δίκαιο, το Φορολογικό, το Πολεοδομικό, το Συνταξιοδοτικό, το Εκπαιδευτικό, το Δίκαιο Κοινωνικής Ασφάλισης κ.λπ. που αφορούν λεπτομερείς κωδικοποιήσεις νομοθετημάτων επί της ίδρυσης, οργάνωσης και δράσης των διαφόρων κρατικών φορέων (Ν.Π.Δ.Δ.). Πολλοί κλάδοι από τους παραπάνω παρουσιάζονται σήμερα με δική τους "αυτοτέλεια" όπως π.χ. το Αστυνομικό Δίκαιο, το Φορολογικό Δίκαιο, το Δημοσιονομικό Δίκαιο κ.ά.